ο Ντοράντο Πέτρι... και ο Σέρλοκ Χολμς
IV. ΛΟΝΔΙΝΟ 1908
Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή σε συνεδρίαση της, στην διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Σαιντ Λούις, είχε καθορίσει με απόλυτο τρόπο τα όρια ανάμεσα στον ερασιτεχνισμό και τον επαγγελματισμό. Από τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου και μετά μέχρι την Ολυμπιάδα της Μόσχας οι κανόνες αυτοί θα γίνουν σεβαστοί λιγότερο ή περισσότερο. Μετά το 1984 πρέπει να παραδεχτούμε πως ο αγνός ερασιτεχνισμός στον αθλητισμό πέθανε.

Είναι χαρακτηριστικό των καιρών πως στην Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης (1992) πήραν μέρος για πρώτη φορά με την ομάδα μπάσκετ των ΗΠΑ, οι πιο ακριβοπληρωμένοι επαγγελματίες αθλητές του κόσμου, οι παίκτες του ΝΒΑ. Οι αγώνες είχαν προγραμματισθεί να γίνουν στην Ρώμη αλλά η έκρηξη του ηφαιστείου του Βεζουβίου και τα επακόλουθα οικονομικά προβλήματα ανάγκασαν την ιταλική κυβέρνηση να καταθέσει την εντολή η οποία αμέσως δόθηκε στο Λονδίνο.

Στο Λονδίνο έγινε μια σπουδαία διοργάνωση, με πρωτοφανή συναγωνισμό και αξιόλογες επιδόσεις. Για πρώτη φορά μάλιστα οι δηλώσεις συμμετοχής έγιναν σε εθνικό επίπεδο και όχι σε ατομικό.

Στο αγώνισμα της σκοποβολής έκανε την εμφάνιση του ο σουηδός Όσκαρ Σβαν ο οποίος κατέκτησε το πρώτο του χρυσό μετάλλιο. Ήταν τότε 60 ετών. Ο Σβαν θα κερδίσει χρυσό μετάλλιο και στην Ολυμπιάδα του 1912 και στην Ολυμπιάδα της Αμβέρσας το 1920, όταν ήταν πλέον 72 ετών. Μέχρι σήμερα θεωρείται ο μεγαλύτερος σε ηλικία ολυμπιονίκης.

Στους ολυμπιακούς αγώνες πήραν μέρος και 20 έλληνες αθλητές, 12 του στίβου, 7 σκοπευτές και ένας ποδηλάτης. Οι επιτυχίες τους ήταν σημαντικές. Κατέκτησαν μετάλλια οι : Μ. Δώριζας, αργυρό μετάλλιο στον ακοντισμό, Κ. Τσικληντήρας, αργυρό μετάλλιο στο άλμα σε μήκος χωρίς φόρα και στο άλμα σε ύψος χωρίς φόρα και Α. Μεταξάς, χάλκινο μετάλλιο στο τραπ και στο πιστόλι.

Ντοράντο Πιέτρι
Για μια ακόμη φορά ο Μαραθώνιος συγκίνησε με την απροσδόκητη εξέλιξη του τους θεατές. Αν και τελικά δε στέφθηκε χρυσός ολυμπιονίκης μαραθωνοδρόμος Ιταλός Ντοράντο Πιέτρι, έγινε ο αθλητής αυτών των αγώνων, αντιπροσωπεύοντας το πνεύμα του ολυμπισμού καλύτερα από κάθε ολυμπιονίκη.

Ο Πιέτρι, ταξιτζής στο επάγγελμα από το Κάπρι της Ιταλίας, μπήκε πρώτος στο στάδιο παρουσιάζοντας όμως εμφανή τα σημάδια εξάντλησης και αστάθεια στο βήμα του. Λίγο πριν το νήμα κατέρρευσε. Το κοινό παρακολουθούσε άφωνο και οι κριτές με το γιατρό έτρεξαν να τον βοηθήσουν... Κάποιοι θεατές ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Κόναν Ντόυλ, ο δημιουργός του δαιμόνιου ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς, έσπευσαν να τον ανασηκώσουνν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι έτσι τον οδηγούσαν στην ακύρωση. Τέσσερις φορές έπεσε και σηκώθηκε ο αθλητής και τελικά έκοψε το νήμα με τη βοήθεια του κριτή Τζακ Αντριου σε χρόνο 2ω 54 46''.

Αν και αποθεώθηκε από το κοινό δε στέφθηκε ολυμπιονίκης, γιατί έγινε δεκτή η ένσταση του Αμερικανού Τζον Χέινς που πήρε τελικά τον τίτλο, ενώ ο Πιέτρι οδηγήθηκε στο νοσοκομείο. Η πριγκίπισσα Αλεξάνδρα που παρακολουθούσε τους αγώνες του απένειμε ειδικό χρυσό έπαθλο δύο χρόνια αργότερα. Ο Πιέτρι νίκησε αργότερα δύο φορές τον Χέινς σε άλλους μαραθώνιους.


Εναρξη:27/4/1908
Λήξη:31/10/1908
Χώρα:Μ.Βρετανία (GBR)
Αθλήματα:22
Αγωνίσματα:110
Χώρες:22
Αθλητές:1999
Αθλήτριες:36
Δείτε τα γραμματόσημα των Ολυμπιακών Αγώνων 1896-2000